چاپ یا چاو ریشه‌ای چینی دارد و در لغت‌نامه‌ی دهخدا به عملی گفته می‌شود که می‌توان به‌واسطه‌ی آن از روی یک نوشته چند نمونه‌ی عینی تهیه کرد. برخی نیز معتقدند چاپ از واژه‌ی چهاپ و چهاپه‌ی هندی گرفته شده است. اما پیشینه‌ی چاپ در ایران به پنج قرن پیش از میلاد یعنی به زمان پادشاهان هخامنشیان و استفاده از مهرهای سلطنتی می‌رسد که برای تأیید احکام و فرمان‌های حکومتی از آن‌ها استفاده می‌شده است. این روش ساده شامل حکاکی حروف و سپس پرس‌کردن آن روی چرم بوده است. همچنین، نخستین چاپخانه در ایران نیز به دوران صفویان باز می‌گردد. در این دوره کشیشان ارامنه در اصفهان دعا و ذکرهای مسیحی را چاپ می‌کرده‌اند.

صنعت چاپ یکی از مهم‌ترین صنایع است و بشر به کمک آن توانسته است اطلاعات و علوم را به اقصی نقاط دنیا منتقل کند و در دسترس عموم، دانشمندان، مخترعان و مبتکران قرار دهد. انتشار علوم و دانش در جهان بواسطه‌ی پیشرفت‌ها در صنعت چاپ صورت گرفته است. در ابتدا انسان برای حفظ دانسته‌های خود تنها می‌توانست به فکر و حافظه‌ی خود و سپس به نقاشی و حکاکی اتکا کند. اختراع خط و سیستم نگارش، کمک بسیار بزرگی در این زمینه بود؛ البته ایجاد ابزار نوشتن و نگهداری نوشته‌ها و فرایند تهیه‌ی کاغذ نیز در صنعت چاپ بسیار مهم بوده‌اند.

در واقع صنعت چاپ مرهون عوامل بسیاری است، در این میان می‌توان به خط، کتابت، تولید کاغذ و چاپ و تکثیر اشاره کرد. در این راه اقوام و ملل مختلف نقش خاص خود را داشته اند.

پیشینه‌ی چاپ به 6 دوره کلی تقسیم می شود: 1- پیشا تاریخی و آغاز دوران تاریخی 2 – دوران باستان 3 – دوران چینی‌ها 4- دوران هنری 5- دوران مکانیک 6- دوران فتو مکانیک. هر یک از این دوره‌ها دارای ویژگی‌هایی هستند. قدیمی‌ترین کتاب چاپی در غار دون هوانگ در مسیر جاده‌ی ابریشم کشف شده است. چاپ ابتدا در چین این‌گونه بود که روی صفحات چوب حکاکی‌هایی می‌شد و سپس این حکاکی‌ها روی پارچه چاپ می‌شدند. گوتنبرگ در آلمان چاپ متحرک را ممکن ساخت. در 1452، یوهانس گوتنبرگ آلمانی به ایدهٔ چاپ متحرک تحقق بخشید. وی در کارگاهش فناوری ساخت ورق، جوهر با پایهٔ روغنی و پرس را برای چاپ یک کتاب گرد هم آورد و دستگاه چاپ را اختراع کرد. در واقع او فناوری‌هایی را که سال‌ها قبل برایشان فکر و تلاش شده بود، به ثمر رساند.

در سال 1452، گوتنبرگ آلمانی نخستین کسی بود که برای هر حرف، قطعه‌ی فلزی جداگانه‌ای در نظر گرفت. وی قطعه‌ها را برای ترکیب کلمات مناسب کنار هم قرار داد و بر آن‌ها مرکب مالید و بر ورق‌های کاغذ فشرد و به این ترتیب چاپ نوین را ایجاد کرد. وی حروف را ابتدا از جنس چوب، سپس از سرب، و بعدها از آلیاژ سرب، قلع، و آنتیموان ساخت. گوتنبرگ توانست به‌واسطه‌ی این اختراع روزانه 300 تا 500 برگه چاپ کند و بدین‌طرق انتشار علوم در جهان را برای همیشه متحول کرد.